photograph

ภาพ-ผนัง

posted on 29 Aug 2012 14:52 by iamdozenist in life, photograph directory Diary
1
     กลับไปบ้านครั้งก่อน ผมพบว่าแม่กำลังมีความสุขกับงานอดิเรกใหม่ของแม่ คือการนั่งจัดเรียงภาพถ่ายพวกเราใส่ในกรอบรูป แม่ยอมรื้อรูปป่าสน หุบเขาที่สีขาวขิงหิมะตัดกับสีฟ้าใสของท้องฟ้าในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ซึ่งพวกเราไม่เคยไป แล้วปิดภาพถ่ายพวกเราตอนไปเขาใหญ่ลงไปแทน 
     ครั้งแรกที่เห็นก็อยากถามแม่ว่าทำไปทำไม แต่ภาพแม่ที่กุลีกุจอคัด-เลือกรูปและนั่งติดเทปกาวสองหน้าอย่างตั้งใจทำให้ผมเลือกจะไม่ถามดีกว่า
     จริงๆ แล้ว คำถามที่ผมอาจสงสัยมากกว่าอาจเป็นว่า ‘ทำไมผนังของทุกบ้านถึงต้องมีภาพถ่าย’
เช่นกับกันที่เคยคิดในใจว่า ‘ทำไมภาพถ่ายบางภาพ ถึงไม่ถูกติดไปบนผนัง’
 
      เพราะไม่ค่อยอยู่ติดบ้าน วันที่ผมจะนึกสนุกรื้อข้าวของในบ้านมานั่งดูเลยมีไม่บ่อยนัก แต่คำสั่งของแม่ที่ให้ไปค้นภาพของพวกเรามาเติมกรอบรูปให้เต็ม ทำให้อัลบั้มรูปเก่าๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นวางข้างบันไดถูกเปิดดูอีกครั้ง อัลบั้มของลูกแต่ละคนที่แม่แยกไว้ยังอยู่ครบถ้วนพร้อมลายมือที่แม่เขียนกำกับไว้ว่าภาพนี้ถ่ายที่ไหน ปีอะไร
     ผมนั่งเปิดอัลบั้มเหล่านั้นย้อนไปย้อนมา แล้วพบว่าผมค้นพบอะไรหลายๆ อย่าง
     จากภาพถ่ายบางภาพที่เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
 
ผมพบว่า…ภาพบางภาพก็ช่วยเก็บบันทึกช่วงเวลาที่ผมยังล่องลอยอยู่ที่ไกลแสนไกลสักแห่งได้ครบถ้วน และยังชวนเผลอให้นับนิ้วเล่นๆ ว่าภาพถ่ายตรงหน้ามีอายุมากกว่าผมกี่ปี
 
ผมพบว่า…ภาพถ่ายใบแรกของเด็กทุกคนอาจไม่ใช่ตัวจริงก็ได้ ถ้าไม่ลองพลิกดูด้านหลังว่าเป็นชื่อของใคร ใบหน้าของเด็กมันละม้ายจนแยกกันไม่ออก
 
หลายครั้ง…ผมก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเคยอยู่ในบางภาพ บางเหตุการณ์ บางสถานที่ ถ้าไม่มีภาพถ่ายมายืนยัน
 
เช่นกับกันที่ บางภาพทำให้ผมอายที่จะรู้ว่าเคยทำอะไรบางอย่างลงไป
 
ผมจำไม่ได้และสงสัยว่าใครเป็นคนถ่ายรูปให้ครอบครัวเรา แถมแปลกใจที่พบว่าตอนเด็กๆ พ่อถ่ายรูปกับพวกเราไม่น้อยเลย บางทีคำพูดที่พ่อเคยบอกว่าไม่ชอบถ่ายรูปอาจไม่ใช่เรื่องจริง 
 
พ่อไม่ได้ไม่ชอบถ่ายรูป แต่พ่ออยากเป็นคนถ่ายรูปแม่กับพวกเรามากกว่า
 
3
      ในจำนวนภาพถ่ายหลายพันใบ คงมีไม่กี่ใบที่จะถูกนำไปใส่กรอบวางบนชั้นในห้องนั่งเล่น ภาพเหล่านั้นเป็นความภูมิใจของครอบครัวเอาไว้ให้คนอื่นมาดู ภาพถ่ายอื่นๆ จะถูกจัดเรียงใส่อัลบั้มที่ทำหน้าที่เก็บบันทึกความทรงจำ ความรู้สึก และผู้คนที่เกี่ยวข้องกับบ้านไว้…เผื่อว่าวันใดเราลืมมัน
      บางทีเหตุผลที่แม่บอกให้ผมไปเปิดดูอัลบั้มรูปเก่าๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นวางข้างบันไดอีกครั้ง
      เพราะแม่รู้ว่าผมอาจจำเรื่องบางอย่างลางเลือนไป คงมีใครบางคนที่ผมทำหล่นหาย
      แต่แม่ไม่อยากให้ผมลืม
 
     ผมจมอยู่กับอัลบั้มรูปนานจนแม่เดินเข้ามาถามว่าจะดึงภาพไหนไปติดใส่กรอบไหม
      ผมส่ายหน้า
      ภาพที่ไม่ถูกใส่กรอบติดผนัง ไม่ใช่เพราะมันไม่สำคัญ
      มันสำคัญ เพราะมีแค่คนใน “บ้านเรา” เท่านั้นที่รู้ว่ามันอยู่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นวางข้างบันไดนี่เอง
 

เดิน(สี่)ตลาด

posted on 22 Jul 2011 22:40 by iamdozenist in photograph, travel directory Travel, Diary
บันทึกแม่กลอง ฉบับที่ ๒
**ติดตามเอนทรี "เดินตลาด" ที่เคยเขียนเกี่ยวกับการเดินตลาดที่ไม่บ่อยนักได้ที่ 
 
การลงพื้นที่จังหวัดสมุทรสงครามในสองวันนี้ เรา