ออกไปข้างใน.

posted on 24 Nov 2012 13:16 by iamdozenist in book directory Fiction, Entertainment, Knowledge
ออกไปข้างใน - นฆ ปักษนาวิน
(สำนักพิมพ์มติชน)
 
 
เราคุ้นเคยชื่อนักเขียนคนนี้มากขึ้นหลังจากไปแวะเวียนที่ร้านหนัง (สือ) ๒๕๒๑ ที่ภูเก็ตเมื่อปีก่อน
หนึ่งปีผ่านไป, เพิ่งได้มีโอกาสอ่านงานของเขา
และคงจะติดตามต่อไปเรื่อยๆ
 
"ออกไปข้างใน" ทำให้เราเกิดอาการวางหนังสือไม่ลงในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา ความรู้สึกที่อยากอ่านให้จบในคืนเดียว (แต่ก็อ่านไม่จบหรอกนะ) องค์ประกอบที่เกิดขึ้นมาเป็นเรื่องสั้น 10 เรื่องนี้พาเราไปสำรวจยังส่วนลึกของจิตใจมนุษย์ที่ถูกผันแปรผ่านเหตุการณ์ต่างๆ ตามกาลเวลา และทั้งหมด, อิงจากเรื่องจริง.
 
ในแต่ละเรื่องสั้นของนฆ, เรื่องราวถูกเล่าจากจุดเกิดหนึ่งไปยังอีกจุดเกิดหนึ่งซึ่งมีระยะห่างของเวลายาว-สั้นต่างกัน
เช่นกันกับสถานที่ซึ่งอาจเป็นโลกใบเดียวกันนี้ หรือโลกใบที่เราก็ไม่อาจไปถึงได้
และเรายังคงเชื่อว่าเรื่องราวเล่านั้นจะถูกลากต่อไปแม้ว่าหน้ากระดาษจะหมดลง
 
สิ่งที่ผูกโยงเราให้ตรึงอยู่กับเรื่องราวเหล่านั้น, ส่วนหนึ่งก็เพราะ "สถานที่" ในเรื่องสั้นนั่นเอง หลายที่เคยมีโอกาสแวะเวียนไป ตั้งแต่สยามสแควร์ เชียงใหม่ ภูเก็ต หรือแม้ถึงจะเป็นที่ที่ไม่เคยไป, ก็ระลึกได้ไม่ยากนัก ส่วนนี้มีผลทำให้เรานึกภาพตามไปยาก 
เรื่องสั้นแต่ละเรื่อง ผู้เขียนยังแทรกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์การเมืองไทยเข้ามาอย่างแนบเนียนให้เป็นภูมิหลังหลักที่ขมวดปมต่างๆ ซึ่งผูกมัดตัวละครเหล่านั้นให้น่าสนใจและน่าทึ่ง เช่นเรื่อง "แผลเป็น", "ขนมหลากสี" และ "กลุ่มนักจิตบำบัด" ที่หยิบจับประวัติศาสตร์ช่วงตุลาคม 2519, พฤษภาคม 2553 และสงครามเวียดนามอย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม เรื่องสั้นเหล่านี้ก็ไม่ใช่เรื่องสั้นทางการเมือง แต่ปฏิเสธได้หรือเปล่าว่าเรื่องราวการเมืองเหล่านั้นไม่ได้ส่งผลต่อการดำเนินชีวิตของวัยหนุ่มสาว?
และเพราะเป็นเช่นนั้นทั้งหมด, จึงเข้าใจ, สะเทือนใจ, เศร้าใจ
 
เราพบว่าเรื่องสั้นของนฆมีความหม่นเศร้าและโรแมนติกคละเคล้ากันอย่างพอดี
เศร้า, เพราะมักพูดถึงการจากลา การสูญเสีย การหล่นหายและหลงลืมกันไป
แต่โรแมนติกเสมอทุกครั้งที่พูดถึงระบบความสัมพันธ์ที่วนเวียนไปมาของมนุษย์อย่างสมจริง
ในแง่ที่ว่าไม่มีใครอยู่กับเรานาน...
เราอาจผ่านช่วงเวลาที่ดีร่วมกันกับบุคคลหนึ่ง แต่สักวัน เราก็ต้องจากกันเพื่อไปพบคนใหม่
ซึ่งใครคนนั้นมีพลังมากพอที่จะทำให้เราหวนไปอดีตได้เสมอ
ตัวละครของนฆต่างเป็นเช่นนั้นกันทุกคนนั่นแหละ
 
สิ่งที่น่าสนใจและน่าเอาเยี่ยงอย่างคือการตั้ง "องค์ประกอบ" ที่จะทำให้เกิดเรื่องสั้นขึ้นมาอยู่ก่อนจะผูกสิ่งเหล่านั้นเข้าด้วยกัน กระบวนการเช่นนี้ส่งผลให้เรื่องสั้นไม่สั้น แต่ "ขยาย" ออกไปได้กว้างกว่าที่เราเคยคิด การนำประวัติศาสตร์การเมืองมาปรับเล่ากับเหตุการณ์ร่วมสมัยคือตัวอย่างหนึ่ง หรือเรื่อง "ตอง*" ที่เมื่ออ่านไปจนจบเราจะพบองค์ประกอบชิ้นส่วนที่แยกย่อยออกมา
กล้องถ่ายรูปโพลารอยด์,
ดวงตา,
ภาษาเยอรมัน,
นักท่องเที่ยว,
หาดป่าตอง ภูเก็ต,
และสึนามิ
โยงใยอย่างสวยงาม
 
 
พอคิดว่านี่คือเรื่องสั้นอิงกับเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นจริง
พอคิดว่าตัวละครเหล่านั้นเคยมีชีวิตมาก่อน
มันจึงเศร้า
แต่พวกเขาก็ยังมีชีวิตอยู่ต่อไปเหมือนกันนะ :)
 
 
------------------------------------------------------------------------------------------
ส่วนตัวชอบหลายเรื่องนะ
ทั้ง "แผลเป็น" "กลุ่มนักจิตบำบัด" "นอร์ธ วินด์ บุ๊คส์" "กฏแห่งคู่แปด" และ "ตอง*"
เหล่านี้มีองค์ประกอบหลายอย่างที่ทำให้เศร้าได้จริงๆ

...

Comment

Comment:

Tweet

จะหามาอ่านค่ะ big smile

#6 By Hydroless on 2012-12-02 00:46

หนังสือดีดีที่บอกต่อ :)

#5 By ช ม เ พ ลิ น * on 2012-11-29 23:16

ได้อ่านแล้วเหมือนกัน..
( แต่ยังไม่จบเลยค่ะ ) sad smile
นึกถึงสึนามิที่ภูเก็ตแล้วเศร้า
big smile Hot!

#3 By Nirankas on 2012-11-25 07:40

น่าสนใจมากครับ Hot!

#2 By Film on 2012-11-24 16:35

กำลังว่าจะซื้อมาอ่านพอดีเลยฮะ confused smile Hot!

#1 By GUMBEAR on 2012-11-24 15:04

สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์
ผลงานนี้ โดย iamdozenist* blog ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Thailand.
อยู่บนพื้นฐานของงานที่ iamdozenist.exteen.com.