นานมากแล้วที่ไม่ได้เขียนถึงหนังสือที่เราอ่านลงในบล็อกนี้
ตอนนี้สำหรับหนังสือที่อ่าน เขียนเป็นรีวิวสั้นๆ ไว้ใน Facebook
แต่สำหรับเล่มนี้ รู้สึกว่ามีอะไรมากกว่าที่จะเขียนในนั้นได้
ถือเป็นโอกาสดีที่จะได้ปัดฝุ่นตัวเองด้วย
 
"แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ" ซีไรต์ประจำปี 2554 ผลงานของจเด็จ กำจรเดช 
เล่มนี้ถือเป็นซีไรต์เล่มที่ 2 ที่อ่านจบ ถัดจาก "ลับแลแก่งคอย" ที่ถูกบังคับให้อ่านตอนปีหนึ่ง
แม้ว่าจะชอบอ่านหนังสือ แต่สำหรับงานซีไรต์บางประเภท ยอมรับว่ายังเข้าถึงไม่ได้เหมือนกัน
หลังจากนี้คงได้เริ่มอ่านมากขึ้นครับ
สำหรับ "แดดเช้าฯ" เราสะดุดตาด้วยชื่อหนังสือก่อน รู้สึกว่าเก๋ดี และก็คอยลุ้นให้ได้ซีไรต์ในปีนั้น ด้วยเหตุผลเพราะชื่อเนี่ยแหละ และเล่มนี้ก็ได้ซีไรต์จริงๆ ทั้งที่ยังไม่เคยอ่านเนื้อหาข้างในด้วยซ้ำ ตลกดี,,,
และกว่าจะได้อ่านมัน เวลาก็ล่วงมาเกือบปี
 
"แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ" คือเรื่องสั้นขนาดยาวมาก ยาว และสั้นปะปนกันไป
สะท้อนภาพปัญหาทั้งในมุมใหญ่ระดับประเทศ ขนาดย่อยระดับชุมชน
ไปจนถึงกระทั่ง...ปัญหาในตัวปัจเจกบุคคล
สิ่งที่โดดเด่นในเล่มนี้กลับไม่ใช่ภาษา เรารู้สึกว่าเป็นซีไรต์ที่อ่านได้เรื่อยๆ และใช้เวลากับมันได้ทั้งวัน
ไม่ต้องปีนบันไดอ่าน
หากแต่โดดเด่นด้วยสองอย่าง
หนึ่ง, คือตัวละครที่ไม่มีอยู่จริงตามสภาพนั้นหรอกในโลกใบนี้
ทั้งคนที่กล้าโยนภรรยาและลูกตัวเองลงหน้าต่าง,
คนที่แต่งตัวเป็นขุนศึกออกจากบ้านไปทำงานทุกวัน, หรือแม้กระทั่งใครที่มาจากดาวพลูโต
ไม่มีใครมาจากดาวดวงไหนนอกจากโลกใบนี้
แต่ชาวพลูโตแอบซ่อนอยู่ลึกๆ ในจิตใจของใครหลายๆ คนในสังคมปัจจุบัน
สอง, คือการเรียงร้อยเรื่องราวแบบกระโดดไปมา ไม่ได้เรียงตามลำดับเวลา
แล้วแต่ว่าผู้เขียนต้องการหยิบยกช่วงเวลาใดของเรื่องมา แล้วตัดสลับไป
แน่นอนว่าทำให้งงและจับประเด็นยาก
แต่ก็ทำให้เรื่องมีเสน่ห์ แม้จะต้องกลับมาอ่านเรียบเรียงซ้ำอีกรอบก็ตาม
 
สิ่งที่น่าสังเกตของเรื่องสั้นชุดนี้คือ เนื้อหาส่วนใหญ่พูดถึงชีวิตคนที่หากไม่อยู่ในเมืองใหญ่ ก็ใช้พื้นที่ภาคใต้ซึ่งเป็นดินแดนบ้านเกิดของผู้เขียนเป็นฉากหลังหลัก มีความเชื่อเกี่ยวกับทะเล ศาสนา ที่มีความเฉพาะตัวอยู่ในนั้น อย่างเช่นตอน 'หวังว่ากิมาซ์จะไม่พลาดอีก' หรืออย่างเรื่อง 'คล้ายว่าเริ่มจากฝน'
เชื่อว่าถ้าเราเป็นคนที่อินกับเรื่องภาคใต้ก็น่าจะทำให้เข้าใจหลายเรื่องราวได้ดีขึ้น
 
ยอมรับว่ามีหลายเรื่องที่ชอบ และมีหลายเรื่องที่ไม่เข้าใจ
อย่างเรื่อง 'แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะจิบนั่งกาแฟ' เกือบจะใช่อยู่แล้ว แต่เพราะผู้เขียนใช้วิธีการเขียนสลับกันไปจนเราตามไม่ทัน ท้ายที่สุดก็เลยไม่เข้าใจ ไม่อินเสียอย่างนั้น หรืออย่างเรื่อง 'ไปกินมื้อเช้าที่ดาวพลูโต' ก็เช่นกัน มีแค่บางประโยคเท่านั้นที่ชอบจับใจ แต่โดยรวมยังตีไม่ออกว่าต้องการสื่อสารอะไร
แน่นอน, เป็นความผิดของเราเอง (ฮา)
อย่างไรก็ตาม มีเรื่องที่ชอบมากๆ อยู่สองสามเรื่อง
ชอบมากๆ ในที่นี่คือ ติดตรึงอยู่ในความคิดเนิ่นนานหลังอ่านจบ
หนึ่งในนั้นคือเรื่อง 'คล้ายว่าเริ่มจากฝน'
 
เราว่าเรื่องนี้ชัดที่สุดแล้ว ลำดับเรื่องไม่ซับซ้อน ทำให้เห็นภาพได้ง่าย
ยอมรับว่า, ส่วนหนึ่งที่ชอบเพราะเราเข้าใจมันที่สุดเนี่ยแหละ
แต่ในเรื่อง ยังมีอารมณ์ มีความรู้สึกอยู่เป็นส่วนประกอบเยอะมาก...สิ่งนี้ถูกกับจริตของเรา
จริงๆ แล้วเขากำลังพูดถึงเรื่อง "ความขัดแย้งทางเขตแดน"
แต่ผู้เขียนเลือกจะไม่หยิบยกประเด็นนั้นมาสื่อสารโดยตรง แต่เลือกเอาเรื่องมิตรภาพระหว่างเด็กชายสองคนมาพูดแทน ทำให้กลมกล่อม อบอุ่น และเมื่อเรื่องราวสุดท้ายจบลงอย่างนั้น ก็เลยทำให้เกิดความนิ่งไปชั่วขณะ
ยอมรับว่า, ส่วนหนึ่งที่ชอบเพราะฉากจบมันทำร้ายใจเหลือเกินเนี่ยแหละ
 
เรื่อง 'หวังว่ากิมาซ์จะไม่พลาดอีก', 'มิติทับซ้อนในโลกซ่อนเร้น' ก็น่าสนใจ
เรารู้สึกว่าเราชอบเรื่องอะไรก็ได้ที่มีอารมณ์ของความเศร้าอยู่ในนั้น คงเป็นโรคจิตของเราเอง.
 
"แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ" ยังน่าอ่าน
และก็น่าจะหยิบขึ้นมาอ่านตอนที่กาแฟยังหอมกรุ่น
รสชาติกาแฟคงเข้มข้นขึ้นหากอ่านเรื่องที่น่าตื่นเต้น น่าติดตาม
หรือมันอาจเจือจางไปบ้าง ถ้าจะมีน้ำตาหยดลงไปในถ้วยกาแฟ.
 

Comment

Comment:

Tweet

กุถามมึงหน่อยดิตัวละครมึงคือคัย ไอสาสสส

#7 By ณั้ ฐศักดิ์ หาสกุล (182.52.95.144|182.52.95.144) on 2014-02-28 12:11

เล่มนี้ผมเปิดผ่านๆ ละ แต่แบบว่าไม่ค่อยชอบแนวนี้เลยไม่ได้ซื้ออ่ะครับ แหะๆsad smile

#6 By Mr.P on 2012-05-12 09:24

open-mounthed smile confused smile Hot!

#5 By ปิยะ99 on 2012-04-29 10:00

เป็นหนังสือที่จะหยิบจะหยิบมาหลายรอบแล้ว
:-) พอได้มาอ่านบทความนี้ ต้องไปหยิบอย่างจริงจังซะแล้ว

#4 By orangoing on 2012-04-28 23:43

ยังไม่ได้อ่านฮะ

แต่ดีใจ พอได้ซีไรต์แล้วยอดพิมพ์พุ่งพรวดเลย

แต่ก็เสียใจกับเรื่องที่ไม่ได้

ประเทศนี้น่าสงสารนักเขียนเนอะ sad smile

#3 By keaaaa on 2012-04-28 16:06

เจอหนังสือเล่านี้ที่งานสัปดาห์หนังสือค่ะ
เหตุผลที่ซื้อ ไม่มีอะไรมากเลย "เพราะเพิ่งได้รางวัลซีไรต์มาหมาดๆ"

ยอมรับว่าบนแรกๆ อ่านไม่ค่อยจะเข้าใจเลย (แม้จะอ่านสองรอบก็ตาม สงสัยต้องอ่านรอบสาม)
แต่กลับเสียน้ำตาให้กับเรื่องราวของฮะตูในบทต่อๆมา

คู่ควรแล้วจริงๆกับรางวัลนี้


ขอบคุณนะคะที่กระตุ้นให้หยิบแดดเช้ามาอ่านอีกรอบ
big smile big smile big smile big smile

Hot! Hot! Hot! Hot!

#2 By จับฉ่าย on 2012-04-27 03:49

ยังไม่ได้อ่านเลยครับ
ต้องซื้อซะแล้วbig smile
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์
ผลงานนี้ โดย iamdozenist* blog ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Thailand.
อยู่บนพื้นฐานของงานที่ iamdozenist.exteen.com.