ปีที่ 20.

posted on 28 May 2012 00:28 by iamdozenist  in life
ไม่มีอะไรครับ
แค่อยากมาบอกเพื่อนๆ ใน exteen ว่า
..."บรรลุนิติภาวะแล้ว"
 
 
ตอนแรกกะว่าจะอัพขึ้นให้ทันวันที่ 27 
แต่ดันไม่ทันซะนี่...ช่างมัน
 
วันเกิดตัวเองปีนี้...ให้ของขวัญตัวเองด้วยการขับรถขึ้นดอยปุย
แวะไปสูดอากาศบริสุทธิ์และอากาศหนาวๆ ที่ขุนช้างเคี่ยน
ยังจำภาพที่หมอกสีขาวลอยระเรี่ยขึ้นปะทะป่าสนวันนี้ได้อยู่เลย
ฟินยกกำลังยี่สิบ :)
 
 
"กำลังยี่สิบ"
เพราะกำลังอายุยี่่สิบปีแล้ว
ขอบคุณนะ 19 ปีที่ผ่านมา
ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาในชีวิต
เรื่องราวมากมาย, 
ถ้อยคำ ตัวอักษร ภาพวาด ภาพถ่าย
และแน่นอนว่า ทุกคนที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต,
พวกคุณคือส่วนหนึ่งของ 19 ปีของเรา
 
และเริ่มต้นสวัสดีปีที่ 20
ขอให้เราได้ "ใช้ชีวิต" ที่ต้องการ
 
 

โอกาส

posted on 25 May 2012 21:53 by iamdozenist  in life
สองสัปดาห์มานี้ ขณะที่นอนกลิ้งตัวอยู่บนเตียง
ประกอบกับเรื่องราวที่เจอมา
ทำให้ความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในหัวว่า...
"โอกาสที่แต่ละคนจะได้รับมีไม่เท่ากัน"
 
คนบางคน, มีโอกาสมากมายหลายอย่าง
ได้ไปนู่นมานี่ ได้ทำอะไรที่สนุกสนาน ได้พบเจอผู้คนหลากหลาย
ได้โอกาสดีดีมามากมายเก็บไว้กับตัว
ในขณะที่อีกหลายคน, ก็ไม่เคยมีโอกาสเหล่านั้นไว้ในครอบครอง
ซ้ำแล้ว, คนที่ได้โอกาสก็มักจะโชคดี ได้มันซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ติดต่อกัน คล้ายกับว่าโอกาสหนึ่งส่งต่อให้อีกโอกาสไปเรื่อยไม่สิ้นสุด
เหมือนกับว่า ถ้าเราคว้าหนึ่งโอกาสได้ในมือ
โอกาสดีดีที่จะได้ถัดมา ก็ไม่ยากเกินไปแล้ว
ถ้าเช่นนั้น, สิ่งที่ต้องทำคือการหาโอกาสแรกให้ได้ใช่หรือไม่?
 
 
คำว่า "โอกาส" ต้องมาพร้อมกับคำว่า "พยายาม"
แต่ก่อนเราเคยคิดว่า...ทำไมถึงไม่เคยมีโอกาสดีดีผ่านมาเสียที
แน่นอนว่า, บางทีมันก็ผ่านมา
แต่เราเองที่ปล่อยมันไป
 
วันนี้, เราปล่อยหนึ่งโอกาสดีดีหลุดมือไปแล้ว
จะบอกว่าไม่เสียดายก็คงผิด, มันน่าเสียดายมาก
และอาจจะกลายเป็นแผลหนึ่งในชีวิต ทั้งที่ไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น
อย่างไรก็ตาม, เราคิดและตัดสินใจเยอะมากก่อนที่จะปล่อยมันลอยไป
คิด...ว่าการรั้งโอกาสนี้ไว้กับตัว แม้จะทำให้ตัวเองได้มีประสบการณ์ดีดีมากมาย
และอาจต่อยอดไปในอนาคตได้
แต่มันจะเป็นการทำร้ายคนข้างหลังหรือเปล่า?
คนข้างหลัง ที่เรียกว่า "ครอบครัว"
 
เพื่อนหลายคนบอกว่า "ทำไมถึงทิ้งโอกาสแบบนี้ทิ้งไปง่ายๆ"
จะบอกว่า ก่อนที่เราจะทิ้ง มันไม่ง่ายเลยจริงๆ
และเราเชื่อว่า การตัดสินใจเช่นนี้ ดีที่สุดแล้ว ณ ตอนนี้
 
 
บางทีชีวิตเราก็ไม่ได้อย่างที่คาดหวังไปหมดทุกอย่าง
บางทีทางเลือกในชีวิตเราก็โหดร้ายมาก
แต่ทุกครั้งของบางที เราก็ต้องเดินต่อไปให้ได้
จะเลือกอย่างไหน ก็เจ็บทุกฝ่าย
"ให้เลือกทางที่เสียใจน้อยที่สุด" คือคำตอบที่ได้จากการปรึกษาพี่ใบพัด
 
 
คำว่า "โอกาส" ต้องมาพร้อมกับคำว่า "พยายาม"
หลังๆ มานี้ เราเริ่มเชื่อคำหลังมากกว่าคำแรก
หลายครั้ง, ถ้าเราเชื่อว่าตัวเราเองพยายามมามากพอ
เพื่อจะหวังให้ได้โอกาสนั้นผ่านมาในชีวิต
ถ้าสุดท้าย, มันจะผ่านไป
จะเสียใจก็ได้ จะเสียดายก็ได้
แต่ถ้าคิดถีงความพยายามที่ผ่านมา
ก็มีคำว่า "ขอบคุณ" มากล้นอยู่เหมือนกัน
 
ขอบคุณความพยายามของตัวเองที่เคยทุ่มเทไป
เราอาจยังไม่พยายามมากพอก็ได้
แต่มันดีที่สุดแล้ว
และถ้านับความผิดหวังในชีวิตว่ายิ่งมีมากเท่าไหร่
ก็หมายถึงว่าเราเคยพยายามไปมากกว่านั้น
ไม่เห็นเป็นไร
และชีวิตก็ยังมีต่อไป
 
ขอให้โชคดี, ขอบคุณโอกาสที่เคยผ่านมา
และผ่านไป.

อ่างแก้ว

posted on 12 May 2012 20:59 by iamdozenist  in travel
เวลามักผ่านไปไวใช่ไหมนะ
ตอนนี้อยู่เชียงใหม่มาเกือบจะเดือนนึงแล้วครับ
สภาพชีวิตทั่วไป: มีความสุขดี ทั้งเรื่องฝึกงาน และเรื่องได้เที่ยวเล่น
แม้ช่วงแรกๆ อาจติดขัดไปบ้าง แต่ตอนนี้ก็ทรงตัวแล้ว อยู่สบายแล้วครับ
จู่ๆ วันนี้ก็คิดได้ว่า "ดีใจจังที่ตัดสินใจมาฝึกงานที่นี่" แล้วก็ยิ้มออกมา
นั่นแหละ, อย่างที่เคยพูดไว้
อย่างน้อยทุกเช้าตื่นมา เราก็ยังอยู่ที่นี่, เชียงใหม่.
 
 
อาทิตย์ที่ผ่านมา ครึ้มอกครึ้มใจไปนั่งอ่างแก้ว มช. มาตั้งสามวัน
ครั้งแรก ไปคนเดียว ไม่มีคนเลยเพราะฝนตก แต่สบายใจดี
ส่วนสองครั้งหลัง ไปนั่งกับเพื่อนที่ไปฝึกงานด้วยกัน
ปกติแล้ว เราจะเป็นโรคจิตอย่างหนึ่งคือ
"ไม่ค่อยจะไปที่ไหนซ้ำๆ" ถ้าเคยไปแล้วก็โอเค, ไม่ไปอีก
ยกเว้นถ้ามีโอกาส หรือนานๆ จะไปอีกครั้ง
แต่อ่างแก้ว มช. เป็นสถานที่หนึ่งที่ถ้าให้ไปอีกกี่ครั้ง ก็จะไม่ปฏิเสธเลย.
 
เพื่อนบอกว่า "อ่างแก้วมีพลังบางอย่างที่ดึงดูดเราไว้"
ใครต่อใครที่มานั่งอ่างแก้ว ก็นั่งอยู่ได้นานๆ
อ่านหนังสือ เล่นกีตาร์ เขียนหนังสือ เขียนโปสการ์ด ฟังเพลง
และพูดคุยกัน,
ทุกคนปล่อยใจให้ไหลผ่านไปกับสระน้ำ ท้องฟ้า และภูเขาข้างหน้า
ปล่อยไป, ให้เวลาไหลผ่านตัวไป
ที่นี่ ไม่มีใครรีบร้อน
 
อ่างแก้วทำให้เราพูดคุยกับตัวเองได้เนิ่นนาน
นานจนเราอาจลืมคุยกับคนข้างๆ
ที่เขาก็กำลังคุยกับตัวเองอยู่เหมือนกัน
ไม่เป็นไร, บางทีเราก็คุยกับคนอื่นมากเกินไป
ถึงเวลาคุยกับตัวเอง ทบทวนตัวเองบ้างก็ดี
เพราะการคุยกับตัวเอง
ก็ไม่ได้หมายความถึงว่าจะมีแค่ตัวเราเอง
แต่มีคนที่เราคุยด้วย...แต่เขาอยู่ไกลออกไป
คนเหล่านั้น, คนที่เคยอยู่ด้วยกัน.
 
และเมื่อถึงเวลาที่นั่งคุยกับคนข้างๆ
ก็ไม่วายต้องคุยเรื่องชีวิต เรื่องความฝัน เรื่องต่อจากนี้ไป
ที่ไม่รู้ว่าจะเป็นไปอย่างไร
คุยเรื่องแบบนี้ ในสถานที่แบบนี้ มันพอดีกัน.
 
 
ไม่รู้เหมือนว่า, อ่างแก้วมีพลังหลายอย่างที่ลึกซึ้งอย่างนั้นได้อย่างไร
แต่เราหลงรักที่นี่แล้วล่ะ.
 

สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์
ผลงานนี้ โดย iamdozenist* blog ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Thailand.
อยู่บนพื้นฐานของงานที่ iamdozenist.exteen.com.